|
De trekker
Mijn Bart heeft veel fantasie, dat moet ook wel anders wel van mij. Ik ben kinky aangelegd en wil veel maar als het er op aankomt ben ik onderdanig. Laats reden we op de snelweg door het land. Zij gedrag in de auto was een voorteken dat mij dat er wat te wachten stond. Op de achterbank lag een tas voor de picknick zie Bart. Maak maar open. Ik draaide mij om de tas te pakken en ik was verbaasd dat er boven op kleding lag en onder op etenswaren en drinken. Trek dat maar aan zus. Als het woord zus valt is het zo ver. Hij is dan de meester en ik de slavin.
Ik trok mijn schoenen uit en mijn spijker broek om die om te ruilen voor pumps en een spijkerplooirokje net boven de knie. Doe het dashboard kasje eens op en trek aan. Er lag een slip in en bij naderbestudering was het er een met openkruis. Het gaat gebeuren dus. Daar zat ik gekleed en wel en wachtend op wat er zou komen. We reden van de snelweg af naar een parkeerplaats en Bart reed door aan een afgelegen picknick tafel. We stapten uit en gingen er zitten. Ik bekeek de omgeving, aan de ene kant de snelweg en aan de andere kant een akker waar, in de verte, boeren aan het werk waren. Bart haalde 2 lederen riemen uit de tas en deed ze om mijn pols ik moest op staan en naar het einde van de tafel lopen zodat ik naar de snelweg keek en mijn rug naar de akkerkant.
Hij duwde mij voorover en pakte mijn linker pols naar links en klemde die goed vast, vervolgens sloeg hij met een hamer een aantal nagels erin en ik zat links vast. Voor ik het wist wat het rechts ook zo. Hij bukte achter mij en ik voelde ene touw om mijn enkels, hij trok mijn voet opzij en bond die vast aan de tafel, min andere voet volgde snel. Daar lag ik dan voorover met mijn benen gespreid op een picknicktafel met een uitzicht op de snelweg. Ik werd warm van binnen. Bart stond nog steeds achter mij en hij deed nu mijn rok omhoog zodat hij mij kon bewonderen.
Bart ging voor mij zitten en pakte wat drinken en bood dit met een rietje mij aan. Was dit zijn opwinding? Na wat eten en drinken volde ik de auto die de parkeerplaats opreden en weer verlieten. Bij elke nieuwe bezoeken van de parkeer plaats liep de spanning om ontdekt et worden op. Bart stond op en liep rond de tafel en toen hij achter mij was trok hij in iin keer mijn slip kapot en daar stond ik dan met mij blote kond. De wind stroomde lang mijn vagina terwijl ik Bart aankeek die weer voor mij was gaan zitten.
Ik vroeg mij af waarom dat nu moest? En keer weer naar de ingang van de parkeerplaats op wat zou kunnen komen. Opeen drong er een geluid van een trekker in mij door, ik werd wakker, die trekker reed achter mij en als die dicht bij komt kan hij mij zo zien staan. Ik keek achterom en zag een trekker naderen, ik keek Bart aan en hij glimlachte. Ik werd warm van de gedachte dat de bestuurder van de trekker mij in mijn kruis kan kijken. Het geluid naderde en stopte toen. Ik durfde niet om te kijken en keet strak voor me langs Bart heen. De motor van de trekker ging uit, het werd stil, ik hoorde zelf het geluid van de snelweg niet meer.
Water dat hoorde ik, water dat bewoog of beter dat bewoog omdat het verplaatst werd en daar na druipend water. Ik keer verschrik achterom een natte boet stond naakt achter mij, hij had zich van kleren ontdaan en door de sloot heen een weg naar de parkeerplaats verschaft. Ik keek Bart in de ogen en hij keek mij aan en knipoogde naam mij. Opdat moment pakten twee natte handen mij kond en deed ze uit elkaar, nog geen tel later drong er een dikke lul mijn vagina in, ik kermde van de pijn, zonder waarschuwing en zonder voorspel ging hij diep in mij. Wat een klootzak, mag ik ook genieten? Ik kreeg er geen tijd voor, na amper 10 halen stond meneer te hijgen omdat hij zijn lading sperma kwijt was. Hij trok hem er uit, zij tegen Bart bedankt en ik hoor het water weer, na een paar minuten werd de motor van trekker gestart en langzaam werd het geluid zachter en ik ontspande met het gevoel dat hij weg ging, ver weg graag. Bart stond op en maakte mij los en pakte de spullen in en zij dat ik in de auto moest gaan zitten. Toen we weg reden zij hij, nu moet je nooit meer zeggen dat ik je te weinig verwend, ik ben toch die boer niet. ;)
Posted on 20 Aug 2009 by MGV
|
Gerti Baldi
